Dziewczyna w kimonie

George Hendrik Breitner urodził się w 1857 roku w Rotterdamie, w Holandii. Już we wczesnym wieku wykazywał talent malarski i podjął naukę w akademii sztuk pięknych. Jego zachowanie było jednak tak szorstkie i bezpośrednie, że został wydalony. Przeniósł się do Hagi, eksplorując środowiska klasy pracującej i szkicując wszędzie, gdzie się pojawił. W swoim stylu podążał za nurtem zwanym realizmem społecznym i uważał siebie za peintre du peuple – malarza ludu.

W 1884 roku wyjechał do Paryża, gdzie zetknął się z ruchem Japonisme. Zaczął kolekcjonować japońskie drzeworyty i kimona. W 1886 roku przeniósł się do Amsterdamu, gdzie zainteresował się fotografią. Spacerując po mieście, fotografował życie uliczne i zwykłych ludzi przy pracy, a swoje fotografie zaczął wykorzystywać w obrazach – nie tylko scen ulicznych, lecz także innych tematów.

Z czasem przeniósł aparat do swojego studia, prosząc modele z klasy pracującej, aby pozowali mu w kimonach ze swojej kolekcji. W ten sposób poznał Geesje Kwak, szesnastoletnią krawcową lub modystkę, którą poprosił o pozowanie w kimono. W ciągu dwóch lat namalował siedem obrazów oraz kilka niedokończonych studiów, które później nazwano serią Dziewczyna w kimonie. Breitner prowadził bardzo szczegółowe notatki dotyczące wszystkich pozujących modeli i wynagrodzenia, jakie im wypłacał. Współpraca z Geesje zakończyła się po dwóch latach, kiedy ona i jej siostra wyemigrowały do Republiki Południowej Afryki. Niestety, Geesje zmarła tam w 1899 roku na gruźlicę.

Breitner kontynuował wykonywanie fotografii, które wykorzystywał w swoich obrazach, tworząc dużą serię dokumentującą stare Amsterdam. Jego fotografie przez długi czas były zapomniane, ale obecnie uważa się je za równie ważne, jak jego obrazy. Breitner zmarł w 1923 roku w Amsterdamie.

– Erik