Maximilien Luce
Na przełomie XIX i XX wieku Maximilien Luce, kluczowa postać ruchu neoimpresjonistycznego w latach 1887-1897, po raz ostatni zastosował technikę dywizjonizmu - małe, wyraźne akcenty kolorystyczne - w grupie około dziesięciu obrazów przedstawiających Notre-Dame de Paris, widzianą z nabrzeża Quai Saint-Michel.
W centrum kompozycji majestatycznie wznosi się katedra, lśniąca paletą ciepłych odcieni - głównie pomarańczy, różów i czerwieni - skontrastowanych z chłodnymi niebieskawymi cieniami oddanymi delikatnymi, sąsiadującymi pociągnięciami. Dla kontrastu, bulwar i most poniżej są w cieniu, namalowane szerszym, bardziej wyrazistym pędzlem w odcieniach błękitu nieba, turkusu i fioletowawego różu.
Luce uchwycił rytm codziennego życia wzdłuż nabrzeża: mieszczańskich przechodniów, służących z koszami owoców i warzyw, babcię prowadzącą dziecko i czeladnika piekarskiego balansującego koszem na głowie. Widzimy stragany bukinistów, zacieniony powóz, omnibus i ręczny wózek ciągnięty przez mężczyznę w koszuli i kamizelce - ożywiona migawka codziennej aktywności miasta. A nad tym ulotnym zgiełkiem stoi katedra, symbol trwałości.
Życzę wszystkim miłego i spokojnego czwartku! Jeśli chcielibyście dowiedzieć się więcej o technice Luce'a, zapiszcie się na nasz kurs online Postimpresjonizm 101 :)
P.S. Przez wieki Paryż był inspiracją dla pokoleń artystów. Wybierzcie się na wycieczkę po paryskich zabytkach w 10 obrazach!