Amrita Sher-Gil
Amrita Sher-Gil namalowała to dzieło w 1936 roku wkrótce po tym, jak wróciła do Indii po latach spędzonych na studiowaniu sztuki w Paryżu. W tym okresie bardzo silnie skupiła się na przedstawianiu życia codziennego w wiejskich regionach Indii. Zamiast jednak idealizować przedstawianych ludzi, artystka tworzyła wizualny język, który byłby zdolny przekazać ciche trudy i emocjonalny ciężar ich egzystencji. Dzieło Sher-Gil łączy w sobie europejskie techniki i silne przywiązanie do indyjskich tradycji artystycznych. Jej pewność w wykorzystaniu farb olejnych, bogate kolory, energiczne pociągnięcia pędzla i wyraziste wyczucie kompozycji sprawiają, że obrazy artystki pulsują życiem.
Urodzona w Budapeszcie jako córka węgierki, Marie Antoinette, i sikha, Umrao Singh Sher-Gila - pochodzącego z arystokracji posiadacza ziemskiego, mocno zainteresowanego fotografią - Amrita Sher-Gil spędziła dzieciństwo, podróżując pomiędzy Europą i Indiami. Studiowała sztukę w Paryżu, gdzie zetknęła się z dziełami takich artystów jak Paul Gaugain, którego wpływ jest szczególnie wyczuwalny w jej wczesnych dziełach. Kiedy artystka powróciła do Indii w połowie lat 30. XX wieku, zaczęła na nowo interpretować indyjskie tradycje artystyczne, patrząc na nie świeżym okiem.
Obraz ten jest częścią naszego zestawu 50 pocztówek Artystki, cz. 2. :)
P.S. Odkryjcie fascynującą twórczość Amrity Sher-Gil!