Sanford Robinson Gifford
Przenieśmy się do połowy XIX wieku w Stanach Zjednoczonych. Artyści ze Szkoły Rzeki Hudson, w tym Thomas Cole i Frederic Edwin Church, podróżowali w latach 40. i 50. XIX wieku na wyspę Mount Desert w stanie Maine, zachwyceni jej spektakularnym wybrzeżem, surowymi górami i nastrojowymi zachodami słońca. Ich obrazy zapoznały odbiorców z dzikim pięknem stanu Maine i zainspirowały młodsze pokolenie artystów do odwiedzenia tego regionu i samodzielnego malowania jego krajobrazów, a wśród nich Sanforda Robinsona Gifforda. Pod koniec XIX wieku wyspa Mount Desert stała się również modnym miejscem wypoczynku dla zamożnych turystów z miast takich jak Nowy Jork i Boston. Nowe połączenia parowcowe i kolejowe, wraz z popularnymi przewodnikami turystycznymi sprawiły, że region ten stawał się coraz bardziej dostępny. Odwiedzających, zwanych rusticators (osoby, który odwiedzają lub spędzają czas w miejscu z dala od dużych miast), przyciągało połączenie surowej dzikiej przyrody i malowniczego uroku wyspy.
Dzieło Gifforda przedstawia artystę (prawdopodobnie samego malarza) pracującego en plein air, bezpośrednio na łonie natury. Siedząc na skalnym występie górskim, ze sztalugą, stołkiem, parasolem i przyborami malarskimi w pobliżu, staje się on częścią obserwowanego krajobrazu. Scena ta odzwierciedla rosnące w XIX wieku przekonanie, że natura była zarówno źródłem artystycznej inspiracji, jak i miejscem duchowej refleksji.
P.S. Oto najważniejsze fakty, które warto znać na temat Szkoły Rzeki Hudson – jednego z najważniejszych amerykańskich nurtów artystycznych.
P.P.S. Podobnie jak Gifford, wielu artystów czerpało inspirację z natury. Odkryj ich najbardziej zapadające w pamięć widoki w naszym zestawie 50 pocztówek Krajobrazy!