Egon Schiele
W 1914 roku Egon Schiele przestał przedstawiać swoje modelki spoglądające w jego stronę. Twarze, które niegdyś płonęły surową, konfrontacyjną intensywnością – cechą charakterystyczną jego wcześniejszych prac – zostały teraz spłaszczone do stylizowanych, przypominających maski powierzchni, celowo ukrywających tożsamość. Dobrym przykładem jest obraz Zielona pończocha: gwasz i ołówek oddają postać leżącą, której twarz nie zdradza nam prawie nic o tym, kim ona jest.
Być może właśnie o to chodziło. Kobieta mogła być Wally Neuzil, wieloletnią muzą, współpracowniczką i kochanką Schielego, która przez lata pozowała dla niego częściej niż jakakolwiek inna modelka. Ale mogła też nią nie być; ta niepewność mówi coś cicho druzgocącego o tym, w jakim momencie życia znajdował się Schiele w 1914 roku.
Mniej więcej w tym czasie Schiele zafascynował się swoimi sąsiadkami, siostrami Adele i Edith Harms. Były to szanowane kobiety z klasy średniej, znacząco oddalone od bohemy, w której obrębie obracał się wraz z Wally. Gdy jego uwaga zaczęła skupiać się na Edith, więź z Wally osłabła. W czerwcu 1915 roku poślubił Edith. Wally, doskonale rozumiejąc, co to oznacza, zerwała wszelkie kontakty z Schielem tuż przed ślubem. Nigdy więcej nie zamienili ze sobą słowa; zmarła w 1917 roku w wieku 23 lat, służąc jako ochotnicza pielęgniarka podczas I wojny światowej. On zmarł w październiku 1918 roku, kilka dni po zarażeniu się hiszpanką.
P.S. Cieszcie się sztuką wiedeńskiej secesji dzięki naszemu tygodniowemu planerowi Wiedeńska secesja . Dzisiaj macie ostatnią szansę, aby go zdobyć, wraz z pozostałymi produktami w naszym sklepie, z 25% zniżką! :)
P.P.S. Dzisiejszy malarz był jednym z najważniejszych artystów początku XX wieku. Oto Egon Schiele w 10 arcydziełach!