Nieznany Artysta
Białe pióra na szyi ptaka, skrzydła z fioletowymi smugami oraz czerwonawy dziób pozwalają zidentyfikować go jako bociana białoszyjego (Ciconia episcopus). Obraz ten, namalowany w Lucknow (Indie) około 1780 roku, pochodzi z niezwykłego okresu, kiedy to indyjscy artyści wykształceni w tradycji mogolskiej zaczęli tworzyć studia przyrodnicze dla europejskich mecenasów. Ich obrazy łączyły szczegółową obserwację i wyrafinowaną technikę sztuki mogolskiej z europejskim podejściem do perspektywy, objętości i pejzażu. Tutaj ogromny ptak dominuje nad miniaturowym krajobrazem, a wijący się strumień może przywodzić na myśl nadrzeczne siedliska, w których można było spotkać ten gatunek.
Obraz ten był prawdopodobnie częścią ambitnego projektu przyrodniczego zleconego przez Claude’a Martina, urodzonego we Francji żołnierza, kolekcjonera i naukowca-amatora, który pracował dla Nawaba Asafa ud-Dauli z Lucknow. Martin zlecił wykonanie setek studiów dotyczących indyjskiej flory i fauny – zapisy wskazują na co najmniej 658 ptaków, 600 roślin oraz 606 gadów i innych zwierząt – co czyni ten projekt jedną z najwcześniejszych europejskich prób wizualnego skatalogowania świata przyrody Indii na dużą skalę. Obrazy te mogły być częściowo inspirowane współczesnymi im europejskimi publikacjami z zakresu historii naturalnej, jednak to indyjscy artyści je stworzyli, a ich niezwykła precyzja nadała im charakterystyczny wygląd. Dzisiaj dzieła tego typu kojarzone są z nurtem, który później stał się znany jako malarstwo szkoły kompanii.
P.S. Odkryjcie różne gatunki ptaków w sztuce w naszym quizie!
P.P.S. Lubicie zwierzęta? Jeśli tak, zapoznajcie się z naszym zestawem pocztówek Zwierzęta w sztuce japońskiej tutaj :)