Carl Spitzweg
1815 ve 1848 yılları arasında Alman Konfederasyonu'ndaki bir sanat ve kültür devri Beidermeier döneminden Alman bir ressam olan Carl Spitzweg, Zavallı Şair'de daracık bir çatı katında yaşayan yoksul bir yazarı sergiler. Şair, yerdeki bir döşekte uzanmaktadır çünkü düzgün bir yatağa gücü yetmez, bu arada yukarıda açık bir şemsiye onu çatıdan sızan yağmurdan korumak üzere asılmıştır. Şemsiye, Spitzweg'in döneminde orta sınıfa ait bir aksesuardı ve sık sık çağdaş karikatürlere de çıkmıştır. Spitzweg şahsen motifi hem Zavallı Şair'in üç çeşitlemesinde ve diğer tablolarında tekrar tekrar kullanmıştır.
Oda soğuk durmaktadır ama öyle görünüyor ki şair sobayı yakamayacak kadar fakirdir. Sobanın yanında Latince "Yapıtlarımın Üçüncü Destesi" başlığını taşıyan geri çevrilmiş bir el yazması durmaktadır. Şair sıcağa kavuşmak için bu başarısız yazılarını yakabilirdi ama sayıları o kadar azdır ki alevler uzun süre dayanmazdı. Bununla birlikte o, zorlu koşullara rağmen yeni şiiri üzerinde çalışmayı sürdürür. Neredeyse tamamı yanmış bir mum, gece boyunca yazdığına işaret eder.
Etrafındaki her şey edebiyata adanmışlığına işaret etmektedir. Kitaplar, döşeğinin ucuna dizilmişken antik epik şiirinde klasik bir ölçü olan 6'lı hece ölçüsü, yazılarına yardım etmesi için duvara kazınmıştır. Spitzweg yine de şairin dardaki zekasına hafif bir mizahla yaklaşır. Şair tam da şu anda kendini başyapıtını yazmaya vermemiştir, pire yakalamaya çalışmış, pireyi parmakları arasında ezmiştir. Bu komik ayrıntıyla Goethe'nin Faust'undaki Mephistopheles'in ünlü "Pirenin Şarkısı" kastediliyordur belki de.
Not: Ekim neredeyse bitiyor, bazı yerlerde hava gittikçe soğuyor. Eğer içinizi (ya da yakınlarınızın içini) ısıtmak isterseniz sanatsal çoraplarımıza göz atabilirsiniz. Sıcaklık garanti!
Ek Not: Eğer sanat ve edebiyat sizin için ayrılmaz bir ikiliyse Odysseia'nın yüzyıllar boyunca sanatçılara nasıl ilham verdiğini keşfetmeye ne dersiniz?