Ο πίνακας αυτός εκφράζει τη νέα προσέγγιση του Μονέ στο Μεσογειακό τοπίο, κατά τη διαμονή του στην Ιταλική Ριβιέρα το 1884. Αν και εμπνεύστηκε από όσα είδε στη Μπορντιγκέρα, ο μεγάλος καμβάς ολοκληρώθηκε αργότερα στο εργαστήριό του στο Ζιβερνύ, βασισμένος σε ένα μικρότερο ελαιογραφικό σκίτσο που είχε ζωγραφίσει επιτόπου. Ο Μονέ είχε αρχικά σχεδιάσει το έργο ως διακοσμητικό πάνελ για το σαλόνι της φίλης του, Μπερτ Μοριζό. Σε επιστολή προς την αδελφή της, Εντμά, στις αρχές του 1884, η Μοριζό αναφέρει με χαρά ότι ο Μονέ της είχε υποσχεθεί ένα πάνελ για το σπίτι της.
Η σκηνή αποτυπώνει τον ενθουσιασμό του Μονέ για το έντονο μεσογειακό φως και την πλούσια βλάστηση που συνάντησε εκεί, παρουσιάζοντας τον κήπο του κυρίου Μορένο, που ο Μονέ περιέγραφε με ενθουσιασμό ως «έναν επίγειο παράδεισο». Ήταν ένας χώρος όπου φυτά από όλο τον κόσμο φαίνονταν να μεγαλώνουν ελεύθερα, σε πυκνή και σχεδόν ανεπιτήδευτη αφθονία, ιδιαίτερα οι πολλές ποικιλίες– φοινικόδεντρων. Ο πίνακας συνδυάζει αρκετά χαρακτηριστικά στοιχεία του έργου του Μονέ: το μεγάλο, σχεδόν τετράγωνο σχήμα του εξυπηρετεί τον διακοσμητικό του σκοπό, ενώ η επεξεργασία στο εργαστήριο ενός θέματος που είχε αρχικά μελετηθεί στην ύπαιθρο προαναγγέλλει τη σειριακή προσέγγιση που θα αποτελέσει βασικό γνώρισμα πολλών μεταγενέστερων έργων του. Ταυτόχρονα, το εξωτικό αυτό τοπίο έδωσε στον Μονέ την ευκαιρία να επανέλθει σε ένα από τα αγαπημένα του θέματα–τον κήπο–που εδώ μεταμορφώνεται μέσα από το χρώμα και την ατμόσφαιρα της Μεσογείου.
Πόσο μου λείπει ο ιταλικός ήλιος!
ΥΓ. Γνώριζες ότι στη Μπορντιγκέρα γυρίστηκαν σκηνές της εμβληματικής ταινίας Να με φωνάζεις με τ’ όνομά σου; Ανακάλυψε την ομορφιά των έργων του Μονέ που εμπνέονται από τη Μπορντιγκέρα!