هرچند گوستاو دوره آثار جدی و عمیق بسیاری را برای منظومههای حماسیِ نویسندگان بزرگ خلق کرد، اما داستانهای پریانِ زیادی را نیز تصویرگری کرد که از آن جمله میتوان به «شنلقرمزی» و «سندریون» یا همان «سیندرلا» اشاره کرد. داستان سیندرلا در سدهی ۱۹ میلادی نیز درست به اندازهی امروز تأثیرگذار و الهامبخش بود؛ چرا که روایتی است از شرایط ناعادلانه و توانایی انسان برای امید بستن به معجزهای که میتواند به او در عبور از این سختیها کمک کند. در همین سدهی نوزدهم بود که برادران گریم نسخهی خود از این داستان را نوشتند که در آن زمان به محبوبیت بالایی دست یافت. مجموعهی بزرگ داستانهای پریانِ آنها نخستین بار در سال ۱۸۱۲ منتشر شد و در طول سدهی نوزدهم، ویرایشهای متعددی در پی آن آمد که همگی بهطور گسترده تصویرگری شدند و آثاری از گوستاو دوره را نیز در خود جای دادند.