پل سینیاک در اوت ۱۹۰۳، نخستین سفر خود به سوئیس را آغاز کرد و در شهر کوچک کوهستانی لِه دیابلره، واقع در منطقهی فرانسویزبان سوئیس روماند، در شرق دریاچهی ژنو و حدود ۱۵ کیلومتری جنوبغربی گشتاد، اقامت گزید. سینیاک که دریانوردی مشتاق و خوگرفته به افقهای باز مدیترانه در نزدیکی سنتروپه بود، در ابتدا با چشماندازهای بسته و محصورِ مناظر آلپی احساس دشواری میکرد. با این حال، بهزودی بر این مقاومت غلبه کرد و با اشتیاق به مطالعههای آبرنگی پرداخت که دگرگونیهای چشمگیر ژرفنمایی و بازی نور و سایه را بر سطوح لایهلایهی زمین کاوش میکردند.
در ۲۲ نوامبر ۱۹۰۳، هنرمند شارل آنگران در نامهای به سینیاک با شور و هیجان نوشت: «میگویی دو تابلوی دیابلره در دست کار داری؛ پس جادوگری رنگها در پیش است!» اثر له دیالبره Les Diablerets (The Oldenhorn and the Bécabesson) که در همان سال خلق شد، یکی از همان دو اثری است که آنگران در نامهاش به آن اشاره میکند. اهمیت این ترکیببندی و اثر همتایش از پیشینهی مالکیت آنها نیز آشکار است: هر یک بهطور جداگانه توسط دوست نزدیک سینیاک و از تأثیرگذارترین حامیان نئوامپرسیونیسم، فلیکس فنهئون، خریداری شد.
سینیاک در نامهنگاریای با فنهئون پس از فروش دومین تابلوی دیابلره توضیح داد که آگاهانه بسیاری از جزئیات توصیفی منظره را فدا کرده است—رویکردی که در Les Diablerets (The Oldenhorn and the Bécabesson) نیز بهروشنی دیده میشود. این حذف عامدانهی جزئیات به او امکان داد تا بوم را از رنگ سرشار کند و با ضربهقلمهای پرطراوت و موزون، هماهنگی لرزان و درخشانی از رنگهای آبی، یاسی و صورتی بیافریند. این رنگها بر سطح تصویر جاری میشوند و در حالی که تغییرات ظریف نور و سایه بر پیکرهی کوهستان را ثبت میکنند، به مرزهای انتزاع نزدیک میشوند.