Frederic Leighton
فردریک لیتون یکی از برجستهترین چهرههای جنبش زیباییگرایی در هنر بریتانیا بود. او که در سنتهای آکادمیک آلمان، ایتالیا و فرانسه آموزش دیده بود، زیبایی، هماهنگی و ظرافت فرم را هدف اصلی نقاشی میدانست. شهرتش بهتدریج افزایش یافت و در سال ۱۸۷۸ به ریاست آکادمی سلطنتی هنر انتخاب شد؛ سپس در سال ۱۸۹۶ به نخستین هنرمند بریتانیایی تبدیل شد که لقب اشرافی دریافت کرد.
در سال ۱۸۵۳، لیتونِ جوان با آدلاید سارتوریس آشنا شد؛ میزبان مشهوری که محفلهایش او را با نخبگان هنری و اجتماعی لندن پیوند داد. حدود سال ۱۸۶۰، اندکی پس از ساکن شدن در لندن، او این پرترهی شناختهشده از دختر آدلاید، مری تئودوسیا سارتوریس (که با نام «می» شناخته میشد) را نقاشی کرد. می در این تصویر حدود پانزده سال دارد و در باغ خانهی روستایی خانواده در همپشر ایستاده است. درخت افتادهای که کنار او دیده میشود، به شکلی ظریف گذر زمان و فناپذیری را یادآوری میکند و لطافت زیبایی جوانی او را برجستهتر نشان میدهد.
می از نوادگان خاندان مشهور کمبل بود؛ یکی از پرافتخارترین خاندانهای تئاتری انگلستان. او خود نیز بازیگر و خوانندهای بااستعداد بود و بعدها در سال ۱۸۷۱ با هنری ایوانز گوردون ازدواج کرد. لیتون در سالهای بعد دوباره به چهرهی او بازگشت و دو پرترهی دیگر نیز از او خلق کرد.
پ.ن. عاشق کشف نقاشیهای شاهکار هستید؟ در مجموعه ۵۰ کارتپستال شاهکارهای هنری پنجاه اثر هنری از قرنهای مختلف تاریخ هنر را در خود گرد آورده ایم.
پ.پ.ن. لیتون یکی از ظریفترین نقاشان آکادمیک بود. میدانید او بیشتر به خاطر کدام اثرش مشهور است؟ اثری که میتوان آن را «مطالعهای بر پارچهای نارنجی و خیرهکننده» توصیف کرد... جوابش اینجاست.
کاربران عزیز دیلیآرت، ما به دنبال داوطلبانی هستیم که دوست دارند در ترجمهی متنهای ما به زبانهای مختلف کمک کنند. اگر مایلید به تیم بینالمللی ما بپیوندید و تجربهای ارزشمند کسب کنید، لطفاً این فرم را پر کنید.