پلازا د لا مرسد، روندا

فردریک چایلد هسام، نقّاش امپرسیونیست آمریکایی، پیش از این اثر، هرگز در خود اسپانیا با رنگ‌ روغن نقاشی نکرده بود. بنابراین در ۵۱ سالگی، مشخصاً برای جبران این موضوع راهی سفر شد و پاییز ۱۹۱۰ م. را همراه همسرش به گردش در مادرید، تولدو، کوردوبا، سویل و روندا گذراند و سپس از جبل‌الطارق با کشتی به خانه بازگشت. نقاشی‌های رنگ‌روغن حاصل از این سفر، سال بعد در گالری مونتروس نیویورک، در کنار آثار پاستل و آبرنگ همان سفر، به نمایش درآمدند و واکنش‌های متفاوتی را میان منتقدان برانگیختند. یکی آن را مهم‌ترین نمایشگاه آمریکایی‌ای دانست که تا آن زمان برگزار شده بود، در حالی که برخی دیگر نمایشگاه را به‌شدت ناهماهنگ ارزیابی کردند. با این حال، شش نقاشی رنگ‌روغن اسپانیایی که مطبوعات آن‌ها را «مجموعه‌ی اسپانیایی» نامیدند، با تحسین همگانی روبه‌رو شدند و به‌عنوان «چهره‌نگاره‌هایی از مکان‌ها» مورد ستایش قرار گرفتند.

این منظره‌ی خاص احتمالاً مستقیماً از پنجره‌ی اتاق هسام در هتلی در روندا نقاشی شده است؛ مهمان‌خانه‌ای ساده که انگلیسی‌ها آن را اداره می‌کردند و رو به کلیسای لا مرسد، در آن سوی میدانی درخت‌کاری‌شده، قرار داشت. هسام در سراسر دوران حرفه‌ای خود به زاویه‌دیدهای مرتفع و نگاه از بالا علاقه داشت؛ چه سوژه‌اش بوستون باشد، چه پاریس و چه، مانند اینجا، گوشه‌ای سفیدکاری‌شده از اندلس قرن هجدهم.

خویشتن‌داری این مجموعه در استفاده از رنگ و نور نیز به شکلی معنادار به چشم منتقدان آمد؛ آن‌ها بارها اشاره کردند که در آثار هسام خبری از بازی نمایشی و لرزان نور و رنگ‌های درخشان و اشباع‌شده‌ی بزرگ‌ترین نقاش زنده‌ی اسپانیا، سورولا، نیست. یکی از منتقدان به شوخی نوشت که هسام، با وجود تحسینش برای «سینیور باستیدا»، «از آن نوع امپرسیونیست‌ها نیست». ظاهراً سورولا هم با این تفاوت دیدگاه مشکلی نداشت: او شخصاً از نمایشگاه دیدن کرد و گفته می‌شود هنگام عبور از کنار آثار هسام، با تأیید کوتاهی گفت: «بسیار خوب».

پ.ن. هنر چایلد هسام را در ۱۰ نقاشی کشف کنید!

پ.ن.۲. پیش‌فروش تقویم‌های ما را از دست ندهید؛ در حال حاضر تنها تعداد محدودی با ۱۵٪ تخفیف در دسترس است!