پر ژونیه سبزیفروش بود و هر روز صبح برای خرید محصولاتش نزد باغداران بانیو یا وریِر-لو-بویسون میرفت. او دوست چندین و چند سالهی روسو بود و همسرش نیز برای نقاش غذا میپخت. از آنجا که روسو مقداری به او بدهکار بود و موسیو ژونیه هم بهتازگی اسبی خریده بود که بسیار به آن افتخار میکرد، توافق کردند که روسو برای او تابلویی نقاشی کند.
روسو برای خلق این اثر از عکس استفاده کرد اما تغییرات قابلتوجهی در آن به وجود آورد که شیوهی کار او را بهخوبی آشکار میکنند. او یکی از درختان بلوار را حذف کرد و مهمتر از آن، اندازه و جایگاه سه سگ را تغییر داد. به این ترتیب، سگها نقشی مشخص در ترکیببندی اثر پیدا کردند. سگ سیاه و بزرگ به گاری عمق میبخشد. گفته میشود زمانی که ماکس وبر، جامعهشناس آلمانی، به روسو اشاره کرد که سگ سیاه در مقایسه با مقیاس کلی تصویر بیش از حد بزرگ است، هنرمند پاسخ داد که بومش ایجاب میکند سگ همین اندازه باشد. در مقابل، سگ بسیار کوچکی که جلوی گاری یورتمه میرود، بر عظمت مادیان میافزاید. مادیان به شکلی عجیب روی نوک سمهایش ایستاده و سایههایی که بر زمین افتادهاند، این حالت را تشدید میکنند. این مادیانِ رقصان تقریباً معلق در فضا به نظر میرسد. روسو به چنین تناقضهایی علاقه داشت؛ ویژگیای که باعث میشود برخی از پیکرهای آثارش گویی در فضایی کاملاً تصویری شناور باشند.
این نقاشی در تقویم رومیزی هفتگی ما گنجانده شده است که امیدوارم دیگر تا حالا حسابی با آن آشنا شده باشید. :)
پ.ن. این اثر شگفتانگیز نیست؟ ۱۰ نقاشی فوقالعادهی دیگر از آنری روسو را ببینید!