William Merritt Chase

William Merritt Chase was een Amerikaanse schilder, bekend als vertegenwoordiger van het impressionisme en als leraar. Hij is ook verantwoordelijk voor het oprichten van de Chase School, dat later Parsons The New School for Design zou worden. Chase werkte in alle media. Hij was het meest ervaren in olieverf en pastel, maar maakte ook aquarellen en etsen. S.G.W. Benjamin zei in een eigentijdse recensie over zijn stijl: "Een gul gevoel voor kleur is waarneembaar in al zijn werken, of het nu gaat om de subtiele, ongrijpbare tinten van vlees, of om de krachtige weergave van een scharlakenrode massa, zoals in zijn opmerkelijke schilderij van de "Hofnar". Bij het schilderen van een portret probeert hij, soms erg succesvol, het karakter te grijpen, hoewel af en toe iets te impressionistisch van stijl."

Misschien is hij wel het meest bekend om zijn portretten, en onder zijn modellen zijn een paar van de belangrijkste mannen en vrouwen uit die tijd. Zijn portret van de schilder Lydia Field Emmet in 1892 toont Emmet in een pose die normaal gesproken gereserveerd is voor mannen op schilderijen van oude meesters. De hand van Emmet rust op haar heup en ze kijkt over haar schouder naar het publiek. Chase schilderde ook zijn vrouw Alice en hun kinderen met regelmaat, soms in individuele portretten, andere keren in scènes van huiselijke rust: aan het ontbijt in de achtertuin, of ontspannend bij hun zomerhuis op Long Island, de kinderen spelend op de vloer of tussen de zandduinen van Shinnecock. Naast het schilderen van portretten en volledige figuratieve werken, begon Chase eind jaren 80 van de 19e eeuw serieus met het schilderen van landschappen. Zijn interesse in de landschapskunst is mogelijk voortgekomen uit de historische tentoonstelling in New York van Franse impressionistische werken van de Parijse dealer Durand-Ruel in 1886. Chase wordt het best herinnerd vanwege 2 series landschapsonderwerpen, beide op impressionistische wijze geschilderd. De eerste waren zijn scènes van Prospect en Central Park in New York; de tweede waren zijn zomerlandschappen bij Shinnecock.

Chase bleef stillevens schilderen gedurende zijn carrière, zoals hij deed in zijn studententijd. Decoratieve voorwerpen vulden zijn ateliers en huizen en zijn figuratieve interieurscènes bevatten vaak afbeeldingen van stillevens.