Jean Lecomte du Nouÿ
Dit schilderij toont een eunuch die met een haremslaaf wilde trouwen. Hij kreeg een visioen van haar terwijl hij zijn opiumpijp rookte, maar haar kleine metgezel, met een mes dat druipt van het bloed, herinnert ons eraan dat de anatomie van de eunuch de vervulling van zijn droom onmogelijk maakt. De rode afdruk van de hand naast de handtekening is een khamsa, een symbool om het kwaad af te weren.
Dit schilderij was geïnspireerd op Perzische brieven (lettres persanes) van Charles Montesquieu, gepubliceerd in 1721. Het boek vertelt over de ervaringen van twee Perzische edelen, Usbek en Rica, die door Frankrijk reizen. Usbek laat vijf vrouwen (Zashi, Zéphis, Fatmé, Zélis en Roxane) achter onder de hoede van een aantal zwarte eunuchen, van wie een de eerste of hoofdeunuch was. Tijdens de reis en hun lange verblijf in Parijs, geven ze, in brieven uitgewisseld met vrienden en moellahs, commentaar op tal van aspecten van de Westerse Christelijke samenleving. Na verloop van tijd ontstaan er verschillende onrustige situaties in de serail en vanaf 1717 verslechtert de situatie daar snel. Usbek beveelt zijn hoofdeunuch om hard op te treden, maar zijn boodschap komt te laat aan, en een opstand leidt tot de dood van zijn vrouwen, waaronder de wraakzuchtige zelfmoord van zijn favoriete vrouw, Roxane, en naar blijkt van veel van de eunuchen.
Dit schilderij is voorgesteld door één van onze gebruikers, Jay. Dank je wel! :)
Hier kun je meer lezen over de fascinatie van Europeanen met het Midden-Oosten.