Dit opvallende terracotta beeldje werd ongeveer 5.500 jaar geleden gemaakt. Het is bijzonder, want hoewel er enkele soortgelijke beeldjes bekend zijn, is dit het enige volledig intacte exemplaar!
Het werd in 1907 opgegraven uit een graf in El Ma’marîya in Zuid-Egypte door de Franse archeoloog Henri de Morgan, die toen voor het Brooklyn Museum werkte. Het beeldje heeft een karakteristiek gezicht met een opvallend geboetseerde neus, mogelijk als verwijzing naar het belang van de adem. De blote borst en de geheven armen—met de handen naar binnen gedraaid—suggereren een gebaar van lofprijzing of aanbidding. Haar armen zouden zelfs de vorm van koeienhorens kunnen weerspiegelen, een verwijzing naar dieren die in de vroege Egyptische cultuur van groot belang waren. De samengevoegde, ingekorte benen, beschilderd in wit, roepen het beeld op van een fijne, omwikkelde rok.
Een waar meesterwerk van de oude Egyptische kunst, waarvan de precieze betekenis een raadsel blijft. Mogelijk stelt het een godin voor, of een sterfelijke vrouw die deelneemt aan rituelen die ons vandaag onbekend zijn.
Voor mij lijkt het alsof ze danst!
PS Dit prachtige beeldje bewijst dat grote kunst de tijd overstijgt. Ontdek 50 meesterwerken uit alle tijden in onze ansichtkaartenset van Meesterwerken een ode aan tijdloze schoonheid—van antieke schatten tot iconische moderne werken.
PPS Oude kunstwerken zien er vaak verrassend modern uit. Kijk maar naar de mysterieuze Cycladische figuren die Constantin Brâncuși hebben geïnspireerd!