In september 1907 beschreef de Zweedse kunstenares en pionier van de abstracte kunst, Hilma af Klint, een visioen waarin werd aangekondigd dat er ‘tien paradijselijk mooie schilderijen’ zouden worden gemaakt om de wereld een glimp te bieden van de fasen van het leven. De volgende maand begon ze aan De tien grootste.
Deze monumentale doeken, die grotendeels abstract van aard zijn, geven vier fasen van het menselijk bestaan weer: kindertijd, jeugd, volwassenheid en ouderdom. Botanische motieven onderstrepen af Klints geloof in de band tussen mens en natuur, terwijl zelfverzonnen woorden, waarvan sommige naar verluidt ontvangen zijn van geesten, zich in uitbundige, kronkelende letters over het oppervlak ontvouwen.
Elke compositie werd in slechts vier dagen voltooid. Op aanwijzing van haar spirituele gidsen nodigde af Klint collega-kunstenaar Cornelia Cederberg uit om haar te helpen, maar altijd onder leiding van af Klint. Cornelia was ook lid van haar spiritistische kring De Vijf.
Gezien hun enorme omvang zijn de werken waarschijnlijk op de vloer van het atelier uitgevoerd, wat een radicale breuk was met de conventies van het schilderen op een ezel. Af Klint stelde zich voor dat ze samen in een spiraalvormige tempel zouden worden opgesteld, waardoor ze - in haar woorden - een “prachtige wandbekleding” zouden vormen.
Dit werk is het laatste doek in de reeks Volwassenheid. Hoewel het nog steeds vol staat met de wervelende letters, symbolen en geometrische motieven die haar abstracte vocabulaire kenmerken, straalt het een meer rustige en afgemeten energie uit dan de drie voorgaande composities.
Dit meesterwerk is te zien in onze weekkalender voor 2026. Bestel hem nu met 20% korting. Laat deze kans niet liggen, want de aanbieding is morgen al afgelopen!
PS Lees meer over deze absoluut verbazingwekkende pionier van de abstracte kunst!