Er zijn maar weinig kunstenaars die de schoonheid van het met sneeuw bedekte Zweedse landschap zo meesterlijk hebben vastgelegd als Gustaf Fjaestad. In zijn werk wordt de ongerepte natuur bijna transcendent, waarbij haar esthetische zuiverheid en spirituele resonantie worden onthuld.
Fjaestads boslandschappen houden het midden tussen lyrisch naturalisme en symbolisme en zijn zowel helder als opmerkelijk gedetailleerd. Fjaestad schilderde zijn persoonlijke liefde voor de kou en deelde die met de wereld zoals niemand anders dat kon. In een brief aan zijn vrouw Maja schreef hij over een winterdag: “De sneeuw ligt zo mooi op de grond, en mijn god, wat is het bos prachtig.”
Een tijdgenoot beschreef zijn winterscènes als volgt: “Hier is de Zweedse winter in een klein, vertrouwd hoekje – de winter die men dagelijks doorstaat, niet alleen vanuit een slee. Een winter die net zo hartstochtelijk wordt bemind als de zuiderling de zon bemint, een winter die zowel het lichaam als de ziel beroerd, net zoals Fjaestad zelf geroerd is. Is dit niet de essentie van Zweden?”
Als dat de essentie van Zweden is, dan ben ik er verliefd op!
PS Als je van natuur en prachtige landschappen houdt, bekijk dan zeker onze ansichtkaartenreeks met 50 landschappen – vol met opmerkelijke taferelen door de meest getalenteerde kunstenaars uit de geschiedenis.
PPS Ontdek de schoonheid van het noorden in deze prachtige Canadese landschappen!
Gustaf Fjaestad