Marie-Gabrielle Capet była francuską malarką neoklasycystyczną. Zasłynęła przede wszystkim jako portrecistka, a w jej dorobku znajdują się obrazy olejne, akwarele i miniatury.
Wśród jej klientów znajdowali się m.in. członkowie rodziny królewskiej oraz przedstawiciele paryskiej socjety. W tamtym czasie Królewska Akademia Malarstwa i Rzeźby ograniczała liczbę kobiet mogących należeć do jej grona do zaledwie czterech. Możliwość utrzymywania się z malarstwa była więc dla Capet wyjątkowym osiągnięciem.
Nazwisko Capet znalazło się wśród 21 kobiet, które zaprezentowały swoje prace na Salonie w 1791 roku, tuż po wybuchu rewolucji francuskiej. Na tym autoportrecie artystka została przedstawiona ze sztalugą przed sobą, trzymając kredę do rysowania umieszczoną w uchwycie. Obraz jest znakomitym studium jej młodzieńczej twarzy, ukazującym świeże piękno dwudziestodwuletniej artystki. Niebieska atłasowa suknia z odważnym dekoltem była zgodna z ówczesną modą, a błękitne wstążki z tego samego materiału podkreślają delikatność i lekkość charakterystyczną dla estetyki rokoka.