Dzień

W swojej ostatecznej formie kompozycja obrazu „Dzień” przedstawia różne etapy budzenia się jako ciąg gestów. „Kobiety obudziły się ze snu i [niektóre] osłaniają się przed napływającym światłem dziennym; inne przeszły już przez tę fazę i podziwiają blask dnia, symbolizowany przez kwiaty rozsypane w dolnej części obrazu. Wyraziste gesty ramion tworzą razem półkole i stanowią górną ozdobę dzieła. Linie ciał są swobodne; stopy i nogi tworzą serię zamkniętych form”.

Ten opis tematu autorstwa samego Ferdinanda Hodlera skupia się na wzajemnym oddziaływaniu symbolicznej ekspresji i gestu ornamentalnego. Pięć kobiet siedzi na niebieskim płótnie na łące; ziemia jest usiana delikatnymi kwiatami, których kolor nawiązuje do koloru płótna. Gdy żółtawe światło świtu wznosi się ponad łuk horyzontu, cztery kobiety na skraju zwracają się twarzą do postaci w centrum, a wyraz ich twarzy, oddany przez skręt ciał oraz pozycję rąk i dłoni, waha się od strachu do zachwytu. Kobieta w centrum, z rękami uniesionymi jak w rytualnej modlitwie, otwiera się swobodnie na promienie światła, nie chroniąc się przed nimi. W połączeniu z łagodnymi wzniesieniami i zagłębieniami łąki sekwencja gestów i taneczny skręt ciał tworzą subtelną choreografię wartości ekspresyjnych, która obejmuje cały obraz.

Dzięki jasnej kolorystyce i pełnym uniesienia ornamentom obraz Dzień przeciwstawia się mroczności Nocy (wcześniej prezentowanej na DailyArt) błogą symfonią rozkwitu. Modelką do postaci na obrazie była Berthe Jacques, którą Hodler poślubił w 1898 roku. W jego sztuce uosabiała ona archetyp eterycznej kobiety, będącej kwintesencją czystości i prawdy.

Pod koniec lat 90. XIX wieku wygrał walkę o uznanie publiczne i materialne. Dlatego też obraz Dzień można postrzegać jako prywatny hymn ku czci światła, które rozjaśniało jego życie po niedostatku wcześniejszych lat.

W tym ujęciu Hodler odwołał się do swojej osobistej sytuacji, nasycając swoją sztukę radością z nowego początku. Ogromny sukces obrazu na Wystawie Światowej w Paryżu w 1900 roku oraz na dziewiętnastej wystawie wiedeńskiej Secesji w 1904 roku prawdopodobnie wpłynął na jego decyzję o stworzeniu dwóch kolejnych wersji tego dzieła.

Dzisiejszy obraz prezentujemy dzięki uprzejmości Kunstmuseum Bern <3