W kwietniu i maju 1874 roku Monet i jego przyjaciele po raz pierwszy zorganizowali wystawę swoich obrazów, które zostały odrzucone przez oficjalny Salon. Wystawa miała miejsce w pokojach przy Bulwarze Kapucynów należących do fotografa Nadara. Jeden z krytyków nazwał grupę prześmiewczo „impresjonistami”, nawiązując w ten sposób do tytułu obrazu Moneta Impresja, wschód słońca z 1872 roku. Jako że artyści skupiali się przede wszystkim na przedstawianiu widocznej w danej chwili rzeczywistości, przyjęli to miano.
Renoir, Manet i Monet razem spędzali letnie miesiące w Argenteuil nad Sekwaną, doskonaląc swoje indywidualne style. Pośród dzieł, jakie Monet namalował w Argenteuil, znajduje się między innymi ta skąpana w słońcu łąka z zasnutymi mgłą górami majaczącymi w tle. Na obrazie żona artysty, Camille, oraz jego syn, Jean, zajmują równie ważne miejsce, co wiejący w koronach drzew wiatr czy kolorowe cienie wśród traw. Jak słusznie zauważył wspomniany wyżej krytyk, Monet był zainteresowany niemal wyłącznie uwiecznianiem wrażeń. Później Paul Cézanne miał powiedzieć do Ambroise'a Vollarda, że „Monet jest jedynie okiem, ale na Boga, cóż to za oko”. Obraz Lato został wystawiony na drugiej wystawie u Nadara w 1876 roku. W swojej recenzji wystawy pisarz Émile Zola chwalił szczególnie to jedno dzieło Moneta.
Prezentujemy to arcydzieło dzięki Starej Galerii Narodowej, gdzie możecie je zobaczyć do 27 września 2026 roku w ramach wystawy Cassirer i narodziny impresjonizmu. Paul Cassirer był jednym z najważniejszych marszandów swoich czasów. Jeśli będziecie w Berlinie, koniecznie musicie odwiedzić tę wystawę.
P.S. Oto 10 obrazów z wystawy Cassirera, które absolutnie trzeba zobaczyć!
P.P.S. Uczyńcie sztukę częścią swojego codziennego wyszukiwania! Dodajcie DailyArt Magazine jako źródło preferowane w wyszukiwarce Google, a dzieła sztuki znajdą Was same.