Στα όρια του Αμπρούτσο: Βάρκα με τρία άτομα σε μια λίμνη

Η Γουίνιφρεντ Νάιτς μπορεί να δημιούργησε μόλις πέντε σημαντικούς πίνακες σε όλη τη διάρκεια της 25ετούς καριέρας της, κι όμως, στη βρετανική τέχνη του Μεσοπολέμου, σχεδόν τίποτα δε μοιάζει με το έργο της. Αυτός ο πίνακας, που απεικονίζει τη λίμνη Πιεντιλούκο μεταξύ Ρώμης και Περούτζιας, είναι ένα από αυτά τα σπάνια σωζόμενα έργα.

Την εποχή που ζωγράφισε το τοπίο της λίμνης Πιεντιλούκο, η Νάιτς ζούσε στην Ιταλία, απορροφημένη από τους ζωγράφους του Κουατροτσέντο που λάτρευε: τον Μαζάτσιο, τον Τζόττο «και όλη την υπόλοιπη από εκείνη την ευλογημένη συντροφιά». Η επιρροή τους είναι εμφανής παντού εδώ. Τα δέντρα δε μοιάζουν τόσο να αναπτύσσονται φυσικά, αλλά περισσότερο σαν να έχουν απλώς τοποθετηθεί, διατεταγμένα με την ίδια σκόπιμη ακινησία όπως σε έναν πίνακα του Πιέρο ντέλα Φραντσέσκα. Τα χρώματα είναι υποτονικά —ένα σκονισμένο μωβ, ώχρα, γκριζοπράσινο— και ολόκληρη η σκηνή μοιάζει μετέωρη ανάμεσα σε ένα όραμα και μια παραβολή.

Η ηρεμία του πίνακα, ωστόσο, είναι απατηλή. Το ένα τρίτο του καμβά καταλαμβάνεται από επίπεδα, σιωπηλά νερά, και τρεις φιγούρες κάθονται μαζί σε μια βάρκα, συναισθηματικά αποστασιοποιημένες η μία από την άλλη για λόγους που η Νάιτς δεν εξηγεί ποτέ. Πού πηγαίνουν; Γιατί η εύφορη παραλίμνια γη είναι τόσο έρημη από ανθρώπους; Ο πίνακας δεν προσφέρει απαντήσεις.

Υ.Γ. Αν αγαπάς τα τοπία που αφηγούνται μια ιστορία, ρίξε μια ματιά στο σετ μας 50 Καρτ Ποστάλ με Τοπία. Παρουσιάζοντας θέες που κόβουν την ανάσα και ατμοσφαιρικές σκηνές από καλλιτέχνες διαφορετικών περιόδων, αυτή η συλλογή εξυμνεί τους πολλούς τρόπους με τους οποίους οι ζωγράφοι έχουν μεταμορφώσει τη φύση σε κάτι αξέχαστο.

Υ.Υ.Γ. Εδώ βρίσκονται οι ωραιότεροι πίνακες με λίμνες στην ιστορία της τέχνης!