گوستاو کِیبوت هم در نمایشگاههای امپرسیونیستها شرکت میکرد و هم مهمترین حامی مالی آنها بود. این تابلو، برادر کوچکترش مارشال را نشان میدهد که در خانهی مجلل خانواده در خیابان میرومِنیل پاریس مشغول نواختن پیانو است. این اثر همراه با تابلوی مشهور رندهکاران و چهار نقاشی دیگر از او در دومین نمایشگاه امپرسیونیستها در سال ۱۸۷۶ به نمایش درآمد و بیش از همه توجه بینندگان را به خود جلب کرد.
اواخر قرن نوزدهم در پاریس، پیانو نماد جایگاه طبقهی مرفه و سوژهای محبوب در نقاشی بود؛ البته معمولاً نوازندهی این نقاشیها زن بود، همانطور که در آثار رنوآر میبینیم. اما کایبوت در اینجا مردی را نشان میدهد که غرق در موسیقی است، در فضایی با طراحی داخلی شهری و اعیان که با نقوشی با طرح گیاه روی کاغذ دیواری، پردهها، فرش و صندلیها تزیین شده است. نور از سمت پنجره روی کلیدهای پیانو، پایهها و درپوش کلیدها میتابد و تصویر انگشتان پیانیست روی فالبرد پیانو انعکاس یافتهاست.
برخلاف ضربهقلمهای سطحی و سریعی که معمولاً با امپرسیونیسم مرتبط است، قلمگذاری ظریف کیبوت حالتی از عمق ایجاد میکند. این اثر از لحاظ سبک و موضوع، صحنههای صمیمی فضای داخلی دگا را به یاد میآورد؛ هم در تمرکز بر زندگی مدرن شهری با او اشتراک دارد و هم در کاوش امپرسیونیستی نور و سایه، تنوعی متمایز ارائه میدهد.
پ.ن: لحظههای زیبا و پرنور خود را_درست مثل کیبوت_در دفترچه یادداشت امپرسیونیستهای فروشگاه دیلیآرت ثبت کنید. برای طراحی، یادداشت یا تأملات روزانه عالی است!
پ.ن۲: کیبوت رویکردی منحصربهفرد به امپرسیونیسم داشت. در ۱۰ شاهکار از گوستاو کیبوت این هنرمند را بیشتر بشناسید.
Gustave Caillebotte