امروز یکشنبه است، پس ماه ویژهمان با مجموعهی "لنباخهاوس" از مونیخ را ادامه میدهیم. لذت ببرید! :)
کاندینسکی در سالهای ۱۹۱۳ و ۱۹۱۴، خود را غرق در تصاویر کتاب مقدس و درونمایههای رستاخیزی کرد. او میخواست هرج و مرج روزگار خود را به شیوهای نوین در هنر بازآفرینی کند. همانطور که کاندینسکی در "خاطرات" خود نوشته است: "نقاشی برخوردی خروشان است میان جهانهای گوناگون که سرنوشتشان در کشمکش و از طریق آن، آفریدن جهانی تازهای است که اثر هنری نام دارد. از لحاظ تکنیکی، هر اثر هنری همانگونه پدید میآید که کیهان—از طریق فجایع و آشوبهایی که سرانجام از ناهمآوازی سازهای مختلف، آن سمفونی را میسازند که ما آن را موسیقی افلاک مینامیم. آفرینش اثر هنری، آفرینش جهان است."
"ترکیببندی شماره ۷" او نمونهای شاخص از چنین سمفونی رستاخیزی است. این نقاشی که اکنون در گالری ترتیاکوف مسکو نگهداری میشود، اوج دستاورد کاندینسکی در مونیخ را نشان میدهد. او ماهها صرف تهیهی طرحهای اولیه و مطالعات رنگ روغن گسترده مانند این یکی کرد. هنگامی که در ۲۵ نوامبر ۱۹۱۳، بوم بزرگی به ابعاد ۲ در ۳ متر به آپارتمانش در خیابان اینمیلر تحویل داده شد، کاملا آماده بود. گابریله مونتر، هنرمند و همزمان شریک زندگیاش، روند کار را در دفتر خاطراتش ثبت و هر بار که از بوم بهطور فزاینده شلوغ عکس میگرفت، یادداشتی مینوشت. کاندینسکی با شروع از چند کانون ترکیببندی، این کمپوزیسیون عظیم را در تنها چهار روز به پایان رساند. در ۲۸ نوامبر، مونتر به اختصار نوشت: "نقاشی تمام شد."
پ.ن: واسیلی کاندینسکی یکی از مهمترین نقاشان قرن بیستم بود. آیا این ۵ نقاشی انتزاعی معروف او را میشناسید؟
پ.ن۲: فرصت را از دست ندهید! همهچیز در فروشگاه دیلیآرت اکنون ۱۵ تا ۴۰ درصد تخفیف دارد! پیش از تمام شدن حراج، محصولات مورد علاقهتان را سفارش دهید!