جوراب ساق بلند سبز

اگون شیله تا سال ۱۹۱۴ م. دیگر اجازه نمی‌داد مدل‌هایش مستقیماً به او نگاه کنند. چهره‌هایی که زمانی با شدتی خام و چالش‌برانگیز می‌درخشیدند، امضای آثار اولیه‌ی او، حالا به سطوحی سبک‌پردازی‌شده و تقریباً نقاب‌مانند تبدیل شده بودند که عامدانه هویت مدل را پنهان می‌کردند. اثر جوراب ساق بلند سبز نمونه‌ی خوبی از این تغییر است: اثری با گواش و مداد که پیکری لمیده را به تصویر می‌کشد، اما چهره‌ی او تقریباً هیچ نشانه‌ای از هویتش به ما نمی‌دهد.

شاید همین ابهام، هدف اصلی اثر باشد. این زن می‌تواند والی نویتسیل، منبع الهام، همکار و معشوقه‌ی دیرینه‌ی شیله باشد که سال‌ها بیش از هر مدل دیگری برای او ژست گرفته بود. اما ممکن است او نباشد؛ و همین عدم قطعیت، حقیقتی آرام و دردناک از وضعیت زندگی شیله در سال ۱۹۱۴ م. را آشکار می‌کند.

در همین دوران، شیله مجذوب دو خواهر همسایه‌اش، آدله و ادیت هارمس، شده بود. آن‌ها زنانی محترم از طبقه‌ی متوسط بودند و با محافل بوهمیایی که شیله در کنار والی تجربه کرده بود، فاصله‌ی زیادی داشتند. با جلب شدن توجه شیله به ادیت، رابطه‌اش با والی به‌تدریج رو به فروپاشی رفت. او سرانجام در ژوئن ۱۹۱۵ با ادیت ازدواج کرد. والی که به‌خوبی می‌دانست این ازدواج چه معنایی برای رابطه‌شان دارد، اندکی پیش از مراسم ازدواج تمام ارتباط خود را با شیله قطع کرد. آن‌ها دیگر هرگز با یکدیگر صحبت نکردند. والی در سال ۱۹۱۷ م.، در حالی که طی جنگ جهانی اول داوطلبانه به‌عنوان پرستار خدمت می‌کرد، در ۲۳ سالگی درگذشت. شیله نیز در اکتبر ۱۹۱۸ م.، چند روز پس از ابتلا به آنفلوانزای اسپانیایی، از دنیا رفت.

پ.ن. هنر جدایی‌ وین را با «دفتر برنامه‌ریزی هفتگی بدون تاریخ جدایی وین» ما جشن بگیرید. امروز آخرین فرصت شماست تا آن را، همراه با تمام محصولات دیگر فروشگاه ما، با ۲۵٪ تخفیف تهیه کنید! :)

پ.ن۲. هنرمند امروز یکی از مهم‌ترین هنرمندان اوایل قرن بیستم بود. این هم از اگون شیله در ۱۰ شاهکار هنری!