Modelka na tym rozmazanym portrecie może być rozpoznana po ogólnych cechach jako Hendrickje Stoffels, żona Rembrandta. Studium zostało narysowane całkowicie przy pomocy pędzla, brązowej farby i bieli papieru, co jest eksperymentalne dla Rembrandta, który zazwyczaj używał pióra lub kredy w swoich rysunkach. Ta technika jest także bardzo przyjemna dla oka współczesnego odbiorcy i przypomina orientalną kaligrafię i ilustracje tworzone przy pomocy pędzla.
Używając głównie czubka pędzla i tylko kilku szerokich pociągnięć, Rembrandt sprawnie i dynamicznie narysował zarys śpiącej kobiety. Użył także bieli papieru nie tylko do stworzenia jej sylwetki, lecz także do ukazania atmosfery rysunku.
Rysunek można porównywać pod względem stylu i wyglądu do Kobiety kąpiącej się w strumieniu z kolekcji National Gallery w Londynie, innego dzieła przedstawiającego Hendrickje. Na obrazie, datowanym na rok 1654, ma na sobie podobne, luźne ubranie. Prawdopodobnie była w ciąży gdy pozowała do obu dzieł, ponieważ w tym samym roku urodziła ich córkę Cornelię. Zmarła w 1663 roku i została pochowana w Westerkerk, w Amsterdamie, gdzie sześć lat później pochowano również Rembrandta.