Jongeman leunend op een stok

Staand in profiel en naar links gericht, leunt een mannelijke figuur zwaar op een stok, vrijwel zeker een bedelaar die wordt ondersteund door een kruk. De tekening wordt bezield door losse, gebroken lijnen die delen van het papier onbedekt laten en tegelijkertijd subtiele contrasten en donkerdere accenten creëren. De gebogen houding van de man en zijn afhankelijkheid van de kruk brengen lichamelijke ontbering over, terwijl zijn uitdrukking met open mond, die lijkt op een lach, een verontrustende noot introduceert die op geestelijke instabiliteit kan wijzen.

Het is een tekening van Rembrandt van Rijn. Ze weerspiegelt zijn blijvende fascinatie voor de waardigheid en kwetsbaarheid van gewone mensen. Tussen 1625 en 1631, terwijl hij vanuit het huis van zijn ouders in Leiden werkte en probeerde zich als historieschilder te vestigen, maakte Rembrandt talrijke tekeningen als studies voor schilderijen en etsen. Geïnspireerd door figuren die hij in het dagelijks leven tegenkwam, maakte hij bedelaars en landlopers tot terugkerende onderwerpen in zijn werk. Hij verwerkte hen vaak in bijbelse taferelen als toeschouwers, als herinnering aan de christelijke plicht tot aalmoezen geven.

PS Ontdek 10 Rembrandt-etsen — een minder bekend deel van zijn oeuvre!