Egon Schiele
Tegen 1914 liet Egon Schiele zijn modellen niet meer terugkijken naar hem. Gezichten die ooit brandden van rauwe, confronterende intensiteit—een kenmerk van zijn vroegere werk—waren nu afgevlakt tot gestileerde, bijna maskerachtige oppervlakken, die opzettelijk identiteit achterhielden. De groene kous is daar een goed voorbeeld van: gouache en potlood die een liggende figuur weergeven wier gezicht ons bijna niets vertelt over haar identiteit.
Die dubbelzinnigheid is misschien juist de bedoeling. De vrouw zou Wally Neuzil kunnen zijn, Schieles jarenlange muze, medewerkster en geliefde, die jarenlang vaker voor hem poseerde dan enig ander model. Ze zou het ook niet kunnen zijn; die onzekerheid zegt iets stilletjes verpletterends over waar Schieles leven in 1914 stond.
Rond deze tijd was Schiele gefascineerd geraakt door zijn buren, de zussen Adele en Edith Harms. Het waren respectabele vrouwen uit de middenklasse, een wereld verwijderd van de bohemienkringen die hij met Wally had gedeeld. Terwijl zijn aandacht naar Edith afdreef, begon zijn band met Wally te verbrokkelen. Hij zou Edith uiteindelijk trouwen in juni 1915. Wally, die precies begreep wat dat betekende, verbrak alle contact met Schiele vlak voor de bruiloft. Ze spraken elkaar nooit meer; ze stierf in 1917 als 23-jarige, terwijl ze als verpleegster vrijwilligerswerk deed tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij stierf in oktober 1918, een paar dagen nadat hij de Spaanse griep had opgelopen.
PS Vier de kunst van de Wiener Secession met onze Wiener Secession ongedateerde weekplanner. Vandaag is je laatste kans om deze, samen met al het andere uit onze Shop, met 25% korting te bemachtigen! :)
PPS De schilder van vandaag was een van de belangrijkste kunstenaars van het begin van de twintigste eeuw. Hier zijn Egon Schiele in 10 meesterwerken!